(Geçen yıl Birleşik Krallık'ta Cinsiyet Tanıma Kanunu (GRA) etrafında gerçekleşen protestolarda CWO tarafından dağıtılan broşür.)
İnsanlık tarihi boyunca toplumlar, farklı üretim tarzlarının ihtiyaçlarına karşılık gelen farklı toplumsal cinsiyet, cinsiyet ve cinsellik normları, beklentileri ve kategorizasyonları uygulamıştır. Burjuva evliliğini ve ailesini (ataerkil baskının çekirdeğini) yüceltmesiyle, egemen burjuva cinsel ahlakına uymayan cinsel yönelimler ve cinsiyet ifadelerine dayalı ayrımcılığı ile kapitalizm de bir istisna değildir.
Trans ve non-binary insanların, nüfusun yalnızca %1'ini oluşturmalarına rağmen, toplumun en gerici kurumları tarafından meşrulaştırılan ideolojik saldırılarla karşı karşıya kalması şaşırtıcı değildir. Ancak bu yalnızca bir önyargı meselesinden daha fazlasını içermektedir. Maddi güvensizlik nedeniyle translar yoksulluk, evsizlik, cinsel ve aile içi şiddet, istismar, sokak tacizi ve ruhsal bozukluk ile yüksek oranlarda karşı karşıya kalıyor, iş bulmakta, işe devam edebilmekte zorluk yaşıyor ve çoğu zaman sağlık ve kamu tesislerine erişmekte zorlanıyor.
Liberal reformistler, farkındalık kampanyalarının yanı sıra yasa ve politika değişiklikleri yoluyla bu sorunların bazılarını hafifletmeye ve hatta çözmeye çalıştılar. Özellikle Haziran ve Temmuz aylarında Onur bayraklarının bankaları, işletmeleri ve hatta polis arabalarını süslemesi sıradan hale geldi; bu aynı işletme ve kurumlar genellikle Onur Yürüyüşleri'ne temsilcilerini de gönderirler.
GRA etrafındaki mevcut tartışma, egemen sınıfın muhafazakar ve liberal yaklaşımları arasındaki çelişkilerin yeni bir ifadesidir.
Ancak iki taraf da bunu çözemez. Yoksullukla ilgili konular transları, göçmenleri, siyahları, kadınları vb. açıkça orantısız bir şekilde etkiliyor, ancak bunlar dünya genelinde işçi sınıfından insanlar için ortaktır. Bizler, bu sistemin sömürüsünün üzerimizde inşa edildiği sınıfız; cinsiyetimiz, cinsel yönelimimiz, ırkımız ne olursa olsun, bu sistemin işlemesi için egemen sınıfa kâr sağlayan metaları üreten ve hizmetleri sunan biziz. O halde sorunun özü, büyük ya da küçük hiçbir reformun düzeltmeyi asla umut edemeyeceği kapitalist sistemdir.
Çağların pisliğinden ancak devletten, sendikalardan ve tüm kurumsal partilerden bağımsız kendi örgütümüzle, bir sınıf olarak bu ortak çıkarı kabul ederek kurtulabiliriz.
Parayı, özel mülkiyeti ve işbölümünü ortadan kaldırarak her türlü baskının temelini yıkabilir ve sınıfsız bir toplum inşa edebiliriz. Barınma ve sağlık gibi kaynakların ihtiyaca göre sağlandığı, her bir insanın özgürce gelişmesinin herkesin özgürce gelişmesinin koşulu olduğu enternasyonal işbirliğine dayalı bir toplum. Gerçekten de, kâr makinesi için sığırlarmışız gibi, bizi hayat boyu kategorize etmeyen ve gözetlemeyen bir toplumda, varlığımızı savunmak için “yasal tanınma” hakkında endişelenmemize bile gerek kalmazdı.
Tüm cinsiyetlerden işçiler, birleşin!
19 Nisan 2021, Pazartesi
